30. dzień przygotowania – ZAWIERZENIE – 8 grudnia 2020

Drodzy uczestniczy 30 dniowego przygotowania do zawierzenia się św. Józefowi. Przeżywamy dziś w całym Kościele uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Matki Zbawiciela. To właśnie w tę uroczystość, gdy Kościół i cały świat stał w obliczu wielkiego kryzysu i zagrożenia papież Pius IX odpowiadając na liczne prośby biskupów i ludu Bożego ogłosił św. Józefa patronem Kościoła Powszechnego i zawierzył Patriarsze z Nazaretu siebie samego i cały Kościół.

Dziś my w obliczu tego, co dzieje się na całym świecie oraz w obliczu zewnętrznych ataków na Kościół i chrześcijańską wiarę oraz świadomi wewnętrznych kryzysów, jakie dotykają wspólnotę Kościoła, pragniemy oddać się w opiekę św. Józefowi.

Tych z Was, którzy mogą zapraszam do uczestnictwa w uroczystej Eucharystii w Domu Rekolekcyjnym o godz 18.00 połączonej z błogosławieństwem ikony św. Józefa specjalnie napisanej na tę okazję.

Tych, którzy nie będą mogli uczestniczyć z nami fizycznie w Mszy św. zachęcam, by uczynili to w swoich kościołach. Tych, którzy nie mogą być na Mszy proszę, by zawierzyli się w domu przed wizerunkiem lub figurą św. Józefa.

Oto tekst zawierzenia:

Akt poświęcenia się
świętemu Józefowi

Święty Józefie, mój najmilszy Ojcze, po Jezusie i Maryi najdroższy mojemu sercu, Tobie się powierzam i oddaję, jak powierzyli się Twej opiece Boży Syn i Jego Przeczysta Matka. Przyjmij mnie za swoje dziecko, bo ja na całe życie obieram Cię za Ojca, Opiekuna, Obrońcę i Przewodnika mej duszy. O mój najlepszy Ojcze, święty Józefie, prowadź mnie prostą drogą do Jezusa i Maryi. Naucz mnie kochać wszystkich czystą miłością i być gotowym do poświęceń dla bliźnich. Naucz walczyć z pokusami ciała, świata i szatana i znosić w cichości każdy krzyż, jaki mnie spotka. Naucz pokory i posłuszeństwa woli Bożej. O najdroższy święty Józefie, bądź Piastunem mej duszy, odkupionej Krwią Chrystusa. Czuwaj nade mną, jak strzegłeś Dzieciątka Jezus, a ja Ci przyrzekam wierność, miłość i całkowite posłuszeństwo, bo ufam, że za Twym wstawiennictwem będę zbawiony. Nie patrz na moją nędzę, ale dla miłości Jezusa i Maryi przyjmij mnie pod swą Ojcowską opiekę. Amen.

Zachęcam również do uczestnictwa bezpośredniego lub odsłuchania w późniejszym czasie jutrzejszego sympozjum józefologicznego z Kalisza. Ja będę polecał Was wszystkich w Eucharystii w Bazylice kaliskiej o godz 12.00.

51. Sympozjum Józefologiczne w 150 rocznicę ogłoszenia Świętego Józefa przez papieża, błogosławionego Piusa IX Patronem Kościoła.

Oczywiście samo uroczyste zawierzenie choć stanowi ważny akt zobowiązuje do podjęcia i kontynuowania duchowej drogi ze św. Józefem. Modlitwa do św. Patrona powinna być obecna w życiu osób zawierzonych każdego dnia obok ufnej modlitwy do Matki Bożej.

29. dzień przygotowania (poniedziałek)

Ważna informacja! Bardzo szybko mija czas i wydające się długim czasem przygotowania 30 dni przeminęły w szybkim tempie. Myślę, że to kolejny ważny krok w życiu duchowym każdego z nas. Zachęcam jeszcze do skorzystania ze spowiedzi tych, którzy jeszcze tego nie uczynili.  8 grudnia w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia, które w tym roku będzie również 150 rocznicą ogłoszenia św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego chcemy dokonać osobistego zawierzenia siebie Opiekunowi Zbawiciela. Dobrze gdyby to dokonało się na Mszy św. Dlatego wszystkich, którzy mogą zapraszam na uroczystą Eucharystię 8 grudnia w Domu Rekolekcyjnym o godz 18.00. Dla tych spośród Was dla których przybycie nie będzie możliwe umieścimy Akta zawierzenia w internecie. Wszystkich, którzy planują przybyć tego dnia na Eucharystię do Domu Rekolekcyjnego proszę o zgłoszenie na telefon 536 833 622 SMS lub mail marwi500@poczta.onet.pl. Także tych wszystkich, którzy nam towarzyszyli na odległość i przeszli całą drogę proszę o zgłoszenie się, że będą się zawierzać osobiście z zaznaczenie, że uczynią to u siebie. Ci, którzy nie będą mogli tego dnia być na Mszy niech odmówią akt zawierzenia w swoim domu przed wizerunkiem św. Józefa.

Litania do św. Józefa w intencji całego Kościoła Świętego o wierność Ewangelii Chrystusowej, o świętość życia wszystkich powołanych do służby w Kościele, o Bożego pasterza dla naszej diecezji, za małżeństwa i rodziny, dzieci i młodzież, w obronie życia, za naszą Ojczyznę i za całą ludzkość o powrót do Boga i oddalenie wszelkich nieszczęść oraz w intencjach osobistych

Modlitwa Leona XIII

II. Rozważenie tekstu biblijnego 

J 14, 4 – 11

III. Rozważenie tekstu z Magisterium

Jan Paweł II Adhortacja Apostolska Redemptorim Custos. O świętym Józefie i Jego posłannictwie w życiu Chrystusa i Kościoła

VI – PATRON KOŚCIOŁA NASZYCH CZASÓW

32. Jest moim gorącym życzeniem, aby niniejsze przypomnienie postaci św. Józefa odnowiło w nas także pamięć tej modlitwy, jaką przed stu laty mój Poprzednik polecił do niego zanosić. Z pewnością bowiem modlitwa ta, a przede wszystkim sama postać Józefa z Nazaretu nabiera dla Kościoła naszych czasów szczególnej aktualności w związku z nowym Tysiącleciem chrześcijaństwa. Sobór Watykański II na nowo uwrażliwił wszystkich na „wielkie sprawy Boże”, na tę „ekonomię zbawczej tajemnicy”, w której Józef w sposób szczególny uczestniczył. Polecając się przeto opiece tego, któremu Bóg sam „powierzył straż nad swymi najcenniejszymi i największymi skarbami”50, równocześnie uczymy się od niego służyć „zbawczej ekonomii”. Niech św. Józef stanie się dla wszystkich szczególnym nauczycielem uczestnictwa w mesjańskiej misji Chrystusa, która jest w Kościele udziałem każdego i wszystkich: małżonków i rodziców, Judzi żyjących z pracy rąk czy te: z jakiejkolwiek innej pracy, osób powołanych do życia kontemplacyjne go, jak i do apostolstwa. Mąż sprawiedliwy, który nosił w sobie całe dziedzictwo Starego Przymierza, równocześnie został wprowadzony przez Boga w początki Przymierza Nowego i Wiecznego w Jezusie Chrystusie. Niech nam ukazuje drogi tego zbawczego Przymierza na progu Tysiąclecia, w którym ma trwać i dalej się rozwijać „pełnia czasu” związana z niewysłowioną tajemnicą Wcielenia Słowa Niech św. Józef wyprasza Kościołowi i światu, każdemu z nas, błogosławieństwo Ojca i Syna i Ducha Świętego.

IV.  Koronka na cześć św. Józefa

(odmawia się na zwyczajnej koronce różańcowej)

Na krzyżyku: Pozdrawiam Cię, święty Józefie, łaski Bożej pełen, błogosławionyś Ty między mężami i błogosławiony owoc żywota najczystszej Oblubienicy Twojej, Jezus. Święty Józefie, Piastunie Dzieciątka Jezus i Oblubieńcze Niepokalanej Dziewicy, módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen.

Na dużych paciorkach (zamiast Ojcze nasz): Jezu, Maryjo, święty Józefie, Wam oddaję serce, ciało i duszę moją. Jezu, Maryjo, święty Józefie, bądźcie ze mną przy skonaniu. Jezu, Maryjo, święty Józefie, niech przy Was w pokoju oddam duszę Bogu. Na małych paciorkach (zamiast Zdrowaś Maryjo): Święty Józefie, Przyjacielu Serca Jezusowego, módl się za nami.

Na zakończenie koronki:

Pod twoją obronę uciekamy się, święty Józefie, mniemany Ojcze Wcielonego Syna Bożego. Naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Ojcze chwalebny i błogosławiony. Opiekunie nasz, Patronie nasz, Pocieszycielu nasz, z Twoim mniemanym Synem najmilszym Jezusem nas pojednaj, Twojemu Synowi nas polecaj, Twojemu Synowi najmilszemu nas oddawaj. W. Módl się za nami, święty Józefie. O. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się: Prosimy Cię, Panie, abyśmy wsparci zasługami świętego Józefa, Oblubieńca Przenajświętszej Rodzicielki Twojej, za Jego przyczyną i wstawiennictwem otrzymali to, czego prośbami własnymi uzyskać nie możemy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen. W. Niech będzie błogosławione imię świętego Józefa. O. Teraz i na wieki.

28. dzień przygotowania (niedziela)

Ważna informacja! Bardzo szybko mija czas i wydające się długim czasem przygotowania 30 dni przeminęły w szybkim tempie. Myślę, że to kolejny ważny krok w życiu duchowym każdego z nas. Zachęcam jeszcze do skorzystania ze spowiedzi tych, którzy jeszcze tego nie uczynili.  8 grudnia w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia, które w tym roku będzie również 150 rocznicą ogłoszenia św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego chcemy dokonać osobistego zawierzenia siebie Opiekunowi Zbawiciela. Dobrze gdyby to dokonało się na Mszy św. Dlatego wszystkich, którzy mogą zapraszam na uroczystą Eucharystię 8 grudnia w Domu Rekolekcyjnym o godz 18.00. Dla tych spośród Was dla których przybycie nie będzie możliwe umieścimy Akta zawierzenia w internecie. Wszystkich, którzy planują przybyć tego dnia na Eucharystię do Domu Rekolekcyjnego proszę o zgłoszenie na telefon 536 833 622 SMS lub mail marwi500@poczta.onet.pl. Także tych wszystkich, którzy nam towarzyszyli na odległość i przeszli całą drogę proszę o zgłoszenie się, że będą się zawierzać osobiście z zaznaczenie, że uczynią to u siebie. Ci, którzy nie będą mogli tego dnia być na Mszy niech odmówią akt zawierzenia w swoim domu przed wizerunkiem św. Józefa. Litania do św. Józefa w intencji całego Kościoła Świętego o wierność Ewangelii Chrystusowej, o świętość życia wszystkich powołanych do służby w Kościele, o Bożego pasterza dla naszej diecezji, za małżeństwa i rodziny, dzieci i młodzież, w obronie życia, za naszą Ojczyznę i za całą ludzkość o powrót do Boga i oddalenie wszelkich nieszczęść oraz w intencjach osobistych

Modlitwa Leona XIII

II. Rozważenie tekstu biblijnego 

Łk 4, 16 – 30

III. Rozważenie tekstu z Magisterium

Jan Paweł II Adhortacja Apostolska Redemptorim Custos. O świętym Józefie i Jego posłannictwie w życiu Chrystusa i Kościoła

VI – PATRON KOŚCIOŁA NASZYCH CZASÓW

Już przed stu laty papież Leon XIII wezwał świat katolicki do modlitwy o opiekę św. Józefa, patrona całego Kościoła. Encyklika Quamquam pluries odwoływała się do tej „troskliwości ojcowskiej”, jaką św. Józef „otaczał Dziecię Jezus”, i jako „Opatrznościowemu Stróżowi Bożej Rodziny” polecała mu całe to „dziedzictwo, które Jezus Chrystus nabył swoja krwią”. Od tego czasu Kościół – jak wspomniałem na początku – błaga o opiekę św. Józefa „przez tę miłość, która łączyła Go z Niepokalaną Dziewica Bogurodzicą”, i poleca mu wszystkie swoje troski i zagrożenia wielkie ludzkiej rodziny. Dziś także mamy wiele powodów, aby tak samo się modlić: „Oddal od nas ukochany Ojcze, wszelką zarazę błędów i zepsucia … przybądź nam łaskawie z pomocą niebiańską w walce z mocami ciemności … a jak niegdyś uratowałeś Dziecię Jezus od niebezpieczeństwa, które groziło Jego życiu tak teraz broń Kościoła Bożego od wrogich zasadzek i wszelkiej przeciwności”. Dziś też mamy nieustanne powody do tego, aby św. Józefowi polecać każdego człowieka.

IV. Józef z Nazaretu – patron Kościoła Bernard Martelet

Paul Claudel napisał o Rodzinie z Nazaretu: „To tylko troje biednych ludzi, którzy się kochają; i to oni zmienią oblicze ziemi”To krótkie zdanie pod postacią paradoksu ukrywa głęboką prawdę. Aby zrozumieć je lepiej, należy umieścić je w czasie teraźniejszym. To dzisiaj te trzy osoby kochają się i zmieniają oblicze świata. Z pozoru byli biedni, ponieważ nie mieli ani bogactw, ani protektorów, ani żadnych środków do działania. Ale to właśnie oni wzbogacają świat o wiele bardziej, niż ludzie mogliby to sobie wyobrazić. Bóg dał światu swego Syna jako Boski zaczyn, który miał zmienić wszystko od wewnątrz. Do tego dzieła odnowy Pan wybrał sobie współpracowników, nie z potrzeby, lecz jako wyraz życzliwości. Przede wszystkim wybrał Józefa i Maryję. Mała Rodzina z Nazaretu stanowi centrum i początek całego Kościoła. Jezus, Maryja i Józef w niebie nadal kochają się i wciąż zmieniają oblicze ziemi. Józef i Maryja w dalszym ciągu troszczą się o Mistyczne Ciało Chrystusa. Każda grupa ludzi potwierdza potrzebę znalezienia się pod opieką kogoś wielkiego. Chodzi tu o protekcję, znak tożsamości i, jeszcze ściślej, ważny czynnik jednoczący. Wiemy, jaką rolę odgrywał święty patron w cechach rzemieślniczych. Kościoły, parafie i diecezje również znajdywały dla siebie szczególnych opiekunów w niebie. Najczęściej była to Matka Boża, następnie Jan Chrzciciel, św. Marcin oraz męczennicy i święci lokalni. Święty Józef był obierany za patrona dopiero od czasów średniowiecza. Na cześć świętego Józefa ofiarowywano Msze, fundowano ołtarze czy kaplice, w których kapelani prowadzili specjalne nabożeństwa. To wszystko czyniono w celu złożenia hołdu Świętemu, ale jeszcze bardziej po to, by uzyskać łaski od Zbawiciela. Uważa się rzeczywiście, że nie można Chrystusowi sprawić większej przyjemności niż poprzez uczczenie Dziewicy Maryi i świętego Józefa. Istnieje słuszne przekonanie, że od Pana otrzyma się o wiele więcej, czcząc tych, których kochał On na ziemi, niż prosząc Go o jakąś konkretną łaskę od siebie. I tak w XV wieku Gerson opowiada, że jego przyjaciel i powiernik, Henri Chiquot, nauczyciel teologii zapisał w testamencie dużą sumę katedrze w Chartres, aby co roku, zamiast nabożeństwa za spokój jego duszy, świętowano na cześć świętego Józefa. Gerson zachęca księcia de Berry do naśladowania tego przykładu. Przynagla go do ustanowienia świąt ku czci świętego Józefa, zapewniając go, że przyniesie mu to o wiele większą chwałę niż wspaniały grobowiec i uroczyste nabożeństwo pogrzebowe. Wyjaśnia też, że uznanie Józefa za szczególnego opiekuna, dobrego przyjaciela, potężnego wstawiennika u Maryi i Jej Syna, Jezusa przynosi wiele korzyści. Prawie wszędzie powstają bractwa czczące świętego Józefa; kolegia, kościoły, diecezje, szpitale, uniwersytety obierają go sobie za patrona. Ruch ten nasila się w XVII i XVIII wieku Pod wezwaniem Świętego powstają liczne kongregacje, zwłaszcza żeńskie. Kraje i regiony obierają go sobie za patrona. Święty Józef został ogłoszony głównym patronem Meksyku w 1555 r.; Kanada została mu poświęcona 19 marca 1624 r.; trzydzieści lat później Peru i Czechy. W Peru Józef został nazwany Obrońcą pokoju. Od wielu stuleci szczególnie oddana świętemu Józefowi jest Belgia. Papież Innocenty XI oficjalnie ogłosił go jej patronem i obrońcą 19 kwietnia 1679 r. Rok wcześniej ten sam papież potwierdził formalnie wybór świętego Józefa na patrona Chin (17 sierpnia 1678 r.). W ten sposób w całym Kościele, nawet w bardzo odległych krainach, lud chrześcijański odkrywa stopniowo powierzoną przez Boga świętemu Józefowi rolę opiekuna. Stąd bierze się potrzeba skonkretyzowania tego przeczucia poprzez liturgiczne obchody święta ku czci jego opieki. Wybór dnia jest znaczący: to niedziela Jubilate Deo, trzecia po Zmartwychwstaniu. Obiera się tę niedzielę (nie zaś 19 marca) po to, by ukazać Józefa w świetle Zmartwychwstania Chrystusa i potwierdzić jego obecność w Kościele, Mistycznym Ciele Chrystusa. To święto przyznane zostało karmelom hiszpańskim i włoskim w roku 1680, a później innym rodzinom zakonnym i diecezjom. W XVIII wieku do Rzymu skierowano setki próśb, pod wpływem których w 1847 r. święto to rozszerzono na cały Kościół. Równocześnie do papieża napływają liczne petycje, by uroczyście ogłosił on patronat świętego Józefa nie tylko nad poszczególnymi kościołami, lokalnymi wspólnotami czy nawet całymi krajami, lecz nad Kościołem powszechnym i nad całym światem. Ponad uzasadnionym partykularyzmem czy pluralizmem warto odkryć powszechny patronat, który mógłby zjednoczyć serca i umysły. Nikt nie jest bardziej odpowiedni do wypełnienia tej jednoczącej misji niż święty Józef. W XIX wieku do Rzymu wystosowano liczne petycje, aby papież ogłosił świętego Józefa patronem Kościoła powszechnego. Na rok przed zwołaniem Soboru Watykańskiego I papież Pius IX wyznał, że otrzymał ponad pięćset listów od biskupów i wiernych z całego świata. Sobór rozpoczął się 8 grudnia 1869 r. Miał on wziąć pod rozwagę poważne problemy, wobec których stawiały Kościół wstrząsające światem niepokoje polityczne, społeczne i doktrynalne. Główny problem stanowiła kwestia Kościoła, Mistycznego Ciała Chrystusa i Strażnika Prawdy. Uwaga Ojców Soboru skupiła się przede wszystkim na sprawie nieomylności, która budziła ostre kontrowersje w prasie i która odsunęła na dalszy plan inne tematy. Sobór musiał przerwać swe obrady z powodu wojny francusko-niemieckiej w lipcu 1870 r. i zdobycia Rzymu w dwa miesiące później.

W międzyczasie wśród biskupów krążyła zapełniająca się podpisami petycja z prośbą, aby Sobór uznał oficjalnie świętego Józefa patronem Kościoła. Przymusowe rozejście się Ojców Soboru nie pozwoliło podjąć takiej decyzji, ale papież Pius IX nie chciał pozostawić tej prośby bez odpowiedzi. 8 grudnia następnego roku, w pierwszą rocznicę rozpoczęcia Soboru opublikował on dekret: Quemadmodum Deus, w którym ogłaszał świętego Józefa patronem Kościoła powszechnego.  Aby podkreślić znaczenie tego wydarzenia, Pius IX zażądał, by proklamacja miała miejsce równocześnie w trzech wielkich bazylikach patriarchalnych: Świętego Piotra, Matki Bożej Większej i Świętego Jana na Lateranie. Celowo wybrał święto Niepokalanego Poczęcia i chciał, aby ogłoszenie nastąpiło podczas Eucharystii. Podkreślił on w ten sposób więź, łączącą za sprawą Boga Maryję z Józefem, Kościół niebieski z Kościołem ziemskim, Eucharystię z uświęceniem Ludu Bożego.
W swym dekrecie papież wymienia motywy, które skłoniły go do podjęcia takiej decyzji: przede wszystkim wybór samego Boga, który uczynił Józefa swym zaufanym człowiekiem, powierzając w jego ręce to, co miał najcenniejszego. Następnie fakt, że Kościół czcił zawsze świętego Józefa wraz z Maryją Dziewicą i że w trudnych sytuacjach z powodzeniem uciekał się pod jego opiekę. Ponieważ przygniatające Kościół zło jest ogromne, papież osobiście oddaje siebie i wszystkich wiernych pod opiekę świętego Józefa. Ten gest Piusa IX jest znakiem jego nieugiętości, gestem prawdziwie proroczym. Należy pamiętać o tragicznych oko­licznościach, w jakich znajdował się papież. Całe jego państwo zostało mu odebrane; kilka tygodni wcześniej wojska Piemontu opanowały Rzym. Papież był uwięziony w swym pałacu w Watykanie. Został z własnej woli więźniem po to, by zachować wolność własną i Kościoła. Nowy król Włoch proponował mu do ochrony swą policję i wojsko; wiele państw zapraszało go, aby zamieszkał w nich. Pius IX odrzucił wszystkie te propozycje po to, by nie uzależnić się od protekcyjnego rządu i przede wszystkim po to, by Rzym pozostał centrum Kościoła.  W tym samym dniu, w którym papież ogłosił świętego Józefa patronem Kościoła powszechnego, uczestniczący w nabożeństwach wierni z Rzymu zostali pobici i zelżeni przy wyjściu z kościołów. Wieczorem pod oknami Watykanu słychać było rozwścieczone okrzyki: Śmierć papieżowi! Wiele osób wierzyło i głosiło, że wraz z upadkiem Państwa Kościelnego skończył się Kościół. Pius IX myślał inaczej. W liście pasterskim z 7 lipca 1871 r., Inclytum Patriarcham, ogłasza światu swoją decyzję; przypomina, co jego poprzednicy i on sam zrobili, aby rozszerzyć wśród wiernych cześć dla świętego Józefa; zaznacza, że prześladowania, które wycierpiał Kościół w ostatnim czasie, wywołały wzrost wiary w opiekę świętego Józefa. Ogromne znaczenie ma początek listu Inclytum Patriarcham: Znamienitego patriarchę, błogosławionego Józefa Bóg wybrał przed wszystkimi innymi, aby był na ziemi najczystszym i prawdziwym małżonkiem Niepokalanej Dziewicy Maryi i domniemanym ojcem Jego jedynego Syna. Aby pozwolić Józefowi wypełnić jak najlepiej równie delikatne zadanie, Bóg zlał na niego bardzo szczególne łaski i pomnożył je obficie. Słusznym jest, aby teraz, gdy Józef został ukoronowany chwałą i czcią w niebie, Kościół otoczył go szerokimi oznakami czci i aby czczono go z wewnętrzną i serdeczną poboż­nością. Wśród sygnatariuszy Postulatu, który zawierał prośbę, aby Sobór ogłosił świętego Józefa patronem Kościoła powszechnego i by jego kult publiczny objął także liturgię, znajdujemy 38 kardynałów i 218 patriarchów, prymasów, arcybiskupów i biskupów ze wszystkich stron świata. Ostatnim z podpisów kardynalskich jest autograf Joachima Pecci, przyszłego Leona XIII. Jako papież opublikował on 15 sierpnia 1889 r. encykli­kę: Quamquam pluries na temat prawdziwej roli świętego Józefa w Kościele i powodów, dla których powinniśmy wzywać jego opieki. Papież prosi: Niech lud chrześcijański przyzwyczai się błagać, z wielką pobożnością i głęboką ufnością, świętego Józefa tak samo jak Dziewicę Maryję. Taka praktyka jest bardzo miła Matce Bożej, która bardzo się z niej cieszy. Kult świętego Józefa jest już szeroko rozprzestrzeniony, ale papież uważa za swój obowiązek zachęcenie chrześcijan, aby ten kult zakorzenił się głęboko w zwyczajach i tradycji katolickiej, ponieważ ma to ogromne znaczenie. Leon XIII wyjaśnia również rolę świętego Józefa w Kościele: Święta Rodzina, którą kierował święty Józef, jako obdarzony władzą ojcowską, zawierała zarodek Kościoła. Najświętsza Dziewica Maryja, będąc Matką Jezusa Chrystusa, jest również Matką wszystkich chrześcijan… Podobnie Jezus Chrystus jest jakby najstarszym z chrześcijan, którzy są Jego braćmi przybranymi i odkupionymi. Oto powody, dla których święty Józef uważa, iż rzesze chrześcijan zostały powierzone szczególnie jemu. Te rzesze to Kościół, ogromna rodzina, rozrzucona po całej ziemi. Ma nad nim władzę ojcowską, ponieważ jest oblubieńcem Maryi i ojcem Jezusa. Jest więc logiczne, że święty Józef otacza teraz Kościół swą niebiańską opieką tak samo, jak kiedyś zaspokajał wszystkie potrzeby świętej Rodziny. Aby jeszcze bardziej podkreślić swe pragnienie, aby wierni łączyli Józefa i Maryję w swych modlitwach, papież prosi, by odmawianie Różańca kończyć inwokacją do świętego Józefa: Do ciebie, święty Józefie, uciekamy się w naszej niedoli… 
Fragment pochodzi z książki Józef z Nazaretu, Bernard Martelet, Wydawnictwo WAM

27. dzień przygotowania (sobota)

Ważna informacja! Bardzo szybko mija czas i wydające się długim czasem przygotowania 30 dni przeminęły w szybkim tempie. Myślę, że to kolejny ważny krok w życiu duchowym każdego z nas. Zachęcam jeszcze do skorzystania ze spowiedzi tych, którzy jeszcze tego nie uczynili.  8 grudnia w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia, które w tym roku będzie również 150 rocznicą ogłoszenia św. Józefa Patronem Kościoła Powszechnego chcemy dokonać osobistego zawierzenia siebie Opiekunowi Zbawiciela. Dobrze gdyby to dokonało się na Mszy św. Dlatego wszystkich, którzy mogą zapraszam na uroczystą Eucharystię 8 grudnia w Domu Rekolekcyjnym o godz 18.00. Dla tych spośród Was dla których przybycie nie będzie możliwe umieścimy Akta zawierzenia w internecie. Wszystkich, którzy planują przybyć tego dnia na Eucharystię do Domu Rekolekcyjnego proszę o zgłoszenie na telefon 536 833 622 SMS lub mail marwi500@poczta.onet.pl. Także tych wszystkich, którzy nam towarzyszyli na odległość i przeszli całą drogę proszę o zgłoszenie się, że będą się zawierzać osobiście z zaznaczenie, że uczynią to u siebie. Ci, którzy nie będą mogli tego dnia być na Mszy niech odmówią akt zawierzenia w swoim domu przed wizerunkiem św. Józefa. Litania do św. Józefa w intencji całego Kościoła Świętego o wierność Ewangelii Chrystusowej, o świętość życia wszystkich powołanych do służby w Kościele, o Bożego pasterza dla naszej diecezji, za małżeństwa i rodziny, dzieci i młodzież, w obronie życia, za naszą Ojczyznę i za całą ludzkość o powrót do Boga i oddalenie wszelkich nieszczęść oraz w intencjach osobistych

Modlitwa Leona XIII

II. Rozważenie tekstu biblijnego 

Mt 13, 53 – 58

III. Rozważenie tekstu z Magisterium

Jan Paweł II Adhortacja Apostolska Redemptorim Custos. O świętym Józefie i Jego posłannictwie w życiu Chrystusa i Kościoła

VI – PATRON KOŚCIOŁA NASZYCH CZASÓW

Paweł VI zachęcał do wzywania jego opieki, „tak jak Kościół w ostatnich czasach zwykł wzywać jej dla siebie, przede wszystkim w kontekście spontanicznej refleksji teologicznej nad więzią między działaniem Bożym i ludzkim w wielkiej ekonomii odkupienia, w której to pierwsze działanie – Boże – jest całkowicie samowystarczalne, to drugie zaś – ludzkie, nasze – choć samo do niczego niezdolne (por. J 15, 5), nigdy nie jest zwolnione z obowiązku pokornej, ale niezbędnej i uszlachetniającej współpracy. Kościół wzywa też św. Józefa jako swego obrońcę, kierowany głębokim i bardzo aktualnym dziś pragnieniem wzbogacenia swego wielowiekowego istnienia prawdziwymi cnotami ewangelicznymi, którymi jaśnieje św. Józef”47. 31. Kościół przemienia te swoje potrzeby w modlitwę. Przypominając, że Bóg „powierzył młodość naszego Zbawiciela wiernej straży świętego Józefa, prosi Go, by pozwolił Kościołowi wiernie współpracować z dziełem zbawienia, by dał mu taką samą wierność i czystość serca, z jaką Józef służył Słowu Wcielonemu, by mógł, za przykładem i wstawiennictwem Świętego, postępować przed Bogiem drogami świętości i sprawiedliwości”

IV. Rozwój kultu św. Józefa w Kaliszu. https://www.swietyjozef.kalisz.pl/Sanktuarium/22.html